Nord
1) по́ўнач
2) -(e)s, -e паўно́чны ве́цер, норы́;
in ~ und Süd усю́ды, на [па] ўсі́м све́це
Nord
1) по́ўнач
2) -(e)s, -e паўно́чны ве́цер, норы́;
in ~ und Süd усю́ды, на [па] ўсі́м све́це
nordd. = norddeutsch – паўночнагерманскі, паўночнанямецкі
nórddeutsch
Nórden
aus [von] ~ з по́ўначы;
nach ~ на по́ўнач;
der Hóhe ~ Кра́йняя По́ўнач
nórdisch
1) паўно́чны (характэрны для Поўначы)
2) скандына́ўскі
Nórdländer
Nórdlicht
Nórdost
1) паўно́чны ўсход
2) -(e)s, -e паўно́чна-ўсхо́дні ве́цер, норы́-о́ст
Nórdosten
nórdöstlich
1.
2.