vernáchlässigen
1) грэ́баваць, пагарджа́ць (чым
2) занядба́ць, закі́нуць (
vernáchlässigen
1) грэ́баваць, пагарджа́ць (чым
2) занядба́ць, закі́нуць (
Vernáchlässigung
vernágeln
1) забіва́ць цвіка́мі
2) падко́ўваць (каня);
er ist wie vernágelt
vernárben
die Wúnde vernárbt ра́на зарубцо́ўваецца
vernárrt
vernáschen
vernébeln
1)
2) аху́тваць тума́нам
3)
die Hírne ~ затума́ньваць мазгі́
vernéhmbar
1) чу́тны, выра́зны, зразуме́лы
2) прыго́дны да до́пыту (па стану здароўя)
vernéhmen
1) чуць, пачу́ць
2) дапы́тваць, апы́тваць
Vernéhmen
1) слу́ханне
2):
dem ~ nach паво́дле чу́так
3) до́пыт