únser
1. pron poss m (f úns(e)re, n únser, pl úns(e)re; без назоўніка m úns(e)rer, f úns(e)re, n úns(e)res, pl úns(e)re) наш (на́ша, на́шае, на́шы); пры ўказанні на прыналежнасць да дзейніка свой (свая́, сваё, свае́);
dein Váter und úns(e)rer твой ба́цька і наш;
díese Bücher sind úns(e)re гэ́тыя кні́гі на́шы;
úns(e)rer Ánsicht [Meínung] nach на наш по́гляд, на на́шу ду́мку
2. pron pers G ад wir;
~ sind drei нас (усяго́) тро́е;
wir sind ~ drei нас тро́е;
gedénke ~er по́мні пра нас
Únsere sub:
der ~ (die ~, das ~, die ~n) наш (на́ша, на́шае, на́шы); пры ўказанні на прыналежнасць да дзейніка свой (свая́, сваё, свае́);
das ~ сваю́ маёмасць;
wir tun das ~ мы зро́бім сваё [што ў на́шых сі́лах];
die ~n на́шы, на́шы блі́зкія [ро́дныя]; на́шы [свае́] лю́дзі [прыхі́льнікі]
únsererseits adv з на́шага бо́ку
únseresgleichen a inv падо́бныя да нас (лю́дзі); такі́я ж, як мы
únserige pron poss der ~ (die ~, das ~, die ~n) наш (на́ша, на́ша, на́шы); пры ўказанні на прыналежнасць да дзейніка свой (сва́я, сваё, свае́)
únserthalben, únserethalben, únsertwegen adv дзе́ля нас, з-за [праз] нас
únsicher a
1) няўпэўнены
2) ненадзе́йны
3) няўпэўнены, невыра́зны (пра паводзіны і г.д.);
j-n ~ máchen збянтэ́жыць каго́-н.
Únsicherheit f -, -en
1) небяспе́чнасць, небяспе́ка
2) ненадзе́йнасць
3) няўпэўненасць (паводзін і г.д.)