Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
aäàbcdefghijklmnoöpqrstuüvwxyz°
aäcdeghiloöpuvw-.

Verlégenheit I f -, -en збянтэ́жанасць; ця́жкасць; ця́жкі стан;

j-n in ~ bríngen* [versétzen] (з)бянтэ́жыць, паста́віць у ця́жкае стано́вішча каго́-н.;

in árge [gróße] ~ kómmen* [geráten*] мо́цна збянтэ́жыцца; папа́сці ў ця́жкае стано́вішча

Verlégenheit II f -, -en сарамлі́васць; азада́чанасць; ця́жкасць

Verléger m -s, - выдаве́ц

Verlégung f -, -en

1) перанясе́нне (пасяджэння)

2) пераво́д (у другое месца)

3):

~ des Körpergewichts спарт. перано́с цяжа́ру це́ла

verléiden vt (са)псава́ць, атру́чваць (радасць і г.д.);

das ist mir verléidet гэ́та мне абры́дла

Verléih m -(e)s, -e прака́т (рэчаў), атэлье́ [ста́нцыя] прака́ту

verléihen* vt (D)

1) пазыча́ць, дава́ць у доўг [напрака́т];

sein Ohr j-m ~ вы́слухаць каго́-н.

2) надава́ць (бляск, сілу і г.д. чаму-н.);

éinem Gedánken Áusdruck ~ вы́казаць ду́мку

3) узнагаро́джваць (ордэнам каго-н.), прысво́йваць (званне каму-н.); прысуджа́ць (прэмію каму-н.);

ihm wúrde ein Órden verlíehen яго́ ўзнагаро́дзілі о́рдэнам

Verléiher m -s, - крэдыто́р; пазыкада́ўца

Verléihung f -, -en

1) пазы́ка, прака́т

2) узнагаро́джанне (ордэнам); прысуджэ́нне (прэміі); прысвае́нне (звання)

verléiten vt (zu D) схілі́ць, угавары́ць;

sich ~ lássen* (durch A) спакусі́цца (чым-н.)