verkléistern
1) закле́йваць, заляпля́ць
2)
verkléistern
1) закле́йваць, заляпля́ць
2)
verklémmt
1) заці́снуты
2)
verklíngen
verklópfen
1) прада́ць
2) аддуба́сіць, адмалаці́ць (каго
verknácken
1) засудзі́ць; прыгавары́ць да зняво́лення
2) пакі́нуць у ду́рнях (каго
verknácksen
1):
sich (
2)
verknállen, sich (in
verknéifen
sich (
den Schreck ~ не выка́зваць стра́ху
verkníffen
ein ~er Mund (з’е́дліва) сці́снутыя гу́бы;
ein ~es Gesícht перакрыўлены [скрыўлены] (хі́трай усме́шкай) твар
verkníttern