Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
aäàbcdefghijklmnoöpqrstuüvwxyz°
aäcdeghiloöpuvw-.

vergüten vt

1) апла́чваць, кампенсава́ць

2) узнагаро́дзіць (за працу)

3) плаці́ць працэ́нты (па ўкладах)

4) тэх. рафінава́ць (метал і г.д.); паляпша́ць я́касць (чаго-н.)

5) хім. насыча́ць (раствор)

Vergütung f -, -en

1) апла́та, кампенса́цыя

2) узнагаро́да

3) тэх. паляпшэ́нне, рафінава́нне

4) хім. насычэ́нне; гл. vergüten

verháften vt арышто́ўваць, затры́мліваць

Verháftung f -, -en а́рышт, затрыма́нне;

zur ~ schréiten* прыбе́гчы да а́рышту (падазроных асоб);

éine ~ vórnehmen* арыштава́ць

verháken vt

1. счапля́ць

2. ~, sich счапля́цца (кручком), зачапля́цца

verhállen vi (s) заціха́ць, заміра́ць (пра гук)

Verhalt m -(e)s абста́віны спра́вы, стан рэ́чаў

verhálten* I

1. vt стры́мліваць (смех, слёзы); затры́мліваць (дыханне);

den Schritt ~ запаво́ліць крок

2. vi кры́ху адпачы́ць

3. ~, sich

1) паво́дзіць сябе́, трыма́ць сябе́;

sich ábwartend ~ чака́ць

2) знахо́дзіцца ў стане́, ісці́ (пра справы)

3) (zu D) ста́віцца (да каго-н., чаго-н., як-н.)

verhálten II a зато́ены (пра ўсмешку, гнеў)

Verhálten n -s

1) паво́дзіны, спо́саб дзе́яння

2) (zu D) ста́ўленне, адно́сіны (да каго-н., да чаго-н.)