entfléchten* vt
1) расплята́ць
2) разблы́тваць, раскру́чваць
entflécken vt выво́дзіць [удаля́ць] пля́мы
entflíehen* vi (s) збяга́ць, уцяка́ць, ратава́цца бе́гствам
entflíeßen* vi (s) выцяка́ць, браць пача́так (D – з чаго-н.)
entfrémden
1. vt (D)
1) рабі́ць чужы́м (каго-н.), аддаля́ць (ад каго-н.)
2) адчужа́ць (у каго-н.)
2. vi (s) і ~, sich (D) станаві́цца чужы́м (каму-н.), астыва́ць (да каго-н.)
Entfrémdung f -, -en адчу́жанасць, раз’ядна́насць, разлу́чнасць
entführen vt выкра́даць, зво́дзіць
Entführer m -s - выкрада́льнік
Entführung f -, -en выкрада́нне
entgángen part II ад entgéhen*