vergáttern
1.
2. ~, sich
vergáttern
1.
2. ~, sich
Vergátterung
vergáukeln:
die Zeit ~ дарэ́мна тра́ціць час
vergällen
vergänglich
álles ist ~ усё міна́е, нічо́га няма́ ве́чнага
Vergänglichkeit
1) няста́ласць, тле́ннасць
2) не́шта, што прахо́дзіць [міна́е]; з’я́ва, яка́я прахо́дзіць
vergében
1) прадстаўля́ць, перадава́ць, аддава́ць, раздава́ць (што
noch zu ~ яшчэ́ свабо́дны;
2) дарава́ць, праба́чыць
2.:
sich (
vergében II
vergébens
vergéblich