verflüchtigen
1.
2. ~, sich
1) выпа́рвацца, рассе́йвацца
2) ху́тка прахо́дзіць (пра злосць
3)
verflüchtigen
1.
2. ~, sich
1) выпа́рвацца, рассе́йвацца
2) ху́тка прахо́дзіць (пра злосць
3)
verflüssigen
verfólgen
1) прасле́даваць, гна́цца (за кім
2) мець [прасле́даваць] мэ́ту;
éine Ábsicht ~ мець наме́р;
éine bestímmte Politík ~ право́дзіць пэўную палі́тыку
3) ісці́ сле́дам [усле́д];
die Spur ~ ісці́ па сле́ду;
séinen Weg ~ ісці́ сваёй даро́гай [сваі́м шля́хам]
4) сачы́ць (за кім
mit den Áugen ~ сачы́ць вачы́ма
Verfólger
Verfólgung
die ~ áufnehmen
den Verfólgungen áusgesetzt sein падвярга́цца прасле́даванням [гане́нням]
Verfólgungswahn
verfórmen
Verfórmung
verfráchten
1) (за)фрахтава́ць
2) пераво́зіць (тавары)
Verfráchtung
1) пераво́зка, адпра́ўка (тавару)
2) фрахтава́нне (судна)
3) апла́та (груза)