Verbum

verfáhren II a разм. сапсава́ны, заблы́таны

Verfáhren n -s, -

1) дзе́янне, акт; паво́дзіны

2) спо́саб, ме́тад;

ein spársames ~ éinbürgern укараня́ць экано́мны ме́тад;

ein Vórschlag zum ~ bei der Erörterung der Fráge прапано́ва па працэду́ры абмеркава́ння пыта́ння

3) юрыд. спра́ва, працэ́с;

ein ~ gégen j-n bei Gerícht éinleiten [ánhängig máchen] узбудзі́ць судо́вую спра́ву супро́ць каго́-н.;

ein ~ níederschlagen* спыні́ць [замя́ць] працэ́с;

das ~ éinstellen спыні́ць [прыпыні́ць] судо́вую спра́ву

Verfáhrensweise f -, -n

1) спо́саб дзе́яння, пара́дак пра́цы

2) ме́тад, спо́саб

Verfáll m -(e)s

1) заняпа́д, разва́л;

dem ~ entgégengehen* набліжа́цца да заняпа́ду;

in ~ geráten* прыхо́дзіць у заняпа́д, разбура́цца

2) разбурэ́нне

3) пратэрмінава́нне (плацяжу)

verfállen* vi (s)

1) прыхо́дзіць да заняпа́ду;

in éinen Féhler ~ памыля́цца;

auf den Gedánken ~ прыйсці́ да ду́мкі

2) слабе́ць (пра хворага)

3) фін. канча́цца (пра тэрмін);

der Wéchsel ist ~ тэ́рмін вэ́ксаля ско́нчыўся

4) (D) перахо́дзіць ва ўлада́нне (да каго-н.), дастава́цца (каму-н.);

er ist séinem Freund ganz ~ ён ца́лкам пад ула́дай [уплы́вам] свайго́ ся́бра

5) (D) быць асу́джаным (на смерць і г.д.)

6) (in A) упада́ць (у роспач і г.д.);

in Zorn ~ прыйсці́ ў лю́тасць, раз’ю́шыцца

Verfálstag m -(e)s, -e тэ́рмін плацяжу́

verfángen*

1. vi (bei D) ака́зваць уздзе́янне [ура́жанне], (уз)дзе́йнічаць (на каго-н.; пра сродкі, абяцанні)

2. ~, sich заблы́тацца (тс. у супярэчнасцях)

verfássen vt склада́ць, ствара́ць

Verfásser m -s, - а́ўтар, склада́льнік, ствара́льнік

Verfássung I f -, -en

1) канстыту́цыя

2) склада́нне, стварэ́нне