Méister m -s, -
1) ма́йстар, спецыялі́ст, зна́ўца;
ein ~ in séinem Fach sein быць зна́ўцам [ма́йстрам] сваёй спра́вы;
◊
es ist kein ~ vom Hímmel gefállen ≅ не святы́я гаршкі́ ле́пяць;
Übung macht den ~; früh übt sich, was ein ~ wérden will ≅ працу́й зма́лку – бу́дзеш мець до́брую гаспада́рку; на́вык ма́йстра ро́біць;
das Werk lobt den ~ ≅ спра́ва ма́йстра баі́цца
2) спарт. чэмпіён, ма́йстар;
~ des Sports ма́йстар спо́рту, рэкардсме́н
3):
~ Petz Мядзве́дзь (у казцы);
~ Lámpe Ла́мпэ-за́яц (у казцы);
~ Úrian Чорт, Д’я́бал (у казцы);
~ Pfriem разм. шаве́ц
Méisterbrief m -(e)s, -e пасве́дчанне [гра́мата] выда́тніка [ма́йстра, перадавіка́]
méisterhaft, méisterlich
1. a майстэ́рскі, уме́лы; маста́цкі
2. adv па-майстэ́рску, уме́ла
méistermäßig a спарт. узо́рна
méistern vi
1) майстрава́ць, вырабля́ць
2) авало́дваць (чым-н.);
Schwíerigkeiten ~ пераадо́льваць ця́жкасці;
sein Fach ~ авало́даць спецыя́льнасцю;
séine Zúnge ~ разм. трыма́ць язы́к за зуба́мі, прыкусі́ць язы́к
Méisterprüfung f -, -en іспы́т [экза́мен] на зва́нне ма́йстра
Méisterschaft f -
1) майстэ́рства
2) спарт. чэмпіяна́т, першынство́
Méisterschaftsanwärter m -s, - кандыда́т на зва́нне чэмпіёна
Méisterschaftskampf m -(e)s, -kämpfe спарт. барацьба́ за першынство́, ро́зыгрыш першынства́
Méisterschaftstitel m -s, - спарт. зва́нне чэмпіёна