Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

Wígwam m -s, -s вігва́м (індзейскае жытло)

wild a

1) дзі́кі;

ein ~es Schwein дзік;

das Pferd wúrde ~ конь спужа́ўся

2) дзі́кі, першабы́тны; некрану́ты;

ein ~er Bart разлахма́чаная барада́

3) дзі́кі, буя́ны; шалёны;

ganz ~ auf etw. (A) sein разм. мо́цна жада́ць чаго́-н.;

~ wérden ашале́ць, уз’ю́шыцца, раззлава́цца;

da könnte man ~ wérden! разм. мо́жна звар’яце́ць [з глу́зду з’е́хаць]!

4) бу́рны, бурлі́вы (пра мора, час)

5) неарганізава́ны; нелега́льны (пра гандаль);

éine ~e Éhe свабо́дны [незарэгістрава́ны] шлюб;

◊

die Wílde Jagd, das Wílde Heer ням. міф. дзі́кае палява́нне, чарада́ [пло́йма] дзі́кіх паляўні́чых [браканье́раў]; міф. ду́шы паме́рлых

Wild n -(e)s дзічы́на

Wíldbret n -s мя́са дзічы́ны; дзічы́на

Wílddieb m -(e)s, -e браканье́р

Wíldente f -, -n дзі́кая ка́чка

Wílderer m -s, - гл. Wilddieb

wíldern vi займа́цца браканье́рствам

Wíldfang I m -(e)s, -fänge (то́лькі што) зло́ўлены дзі́кі звер

Wíldfang II m -(e)s, -fänge гарэ́за, сваво́льнік, дураслі́вец