beháupten
1.
1) сцвярджа́ць
2) адсто́йваць; утры́мліваць
2. ~, sich замацо́ўвацца; браць сваё; трыма́цца
beháupten
1.
1) сцвярджа́ць
2) адсто́йваць; утры́мліваць
2. ~, sich замацо́ўвацца; браць сваё; трыма́цца
Beháuptung
1) сцве́рджанне
2) адсто́йванне (пазіцый
behäbig
1) зру́чны, уту́льны
2) няспе́шны, разва́жлівы
Behäbigkeit
1) уту́льнасць
2) по́стаць
Behälter
behände
Behändigkeit
behängen
behében
1) ліквідава́ць; пераадо́льваць; спыня́ць; выраша́ць
2)
Scháden ~ спіса́ць стра́ты
behéizen