Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
aäàbcdefghijklmnoöpqrstuüvwxyz°

wíderstandsfähig a трыва́лы, здо́льны да супраціўле́ння

Wíderstandsfähigkeit f - здо́льнасць да супраціўле́ння [супраці́ву]; трыва́ласць, усто́йлівасць (пра расліны)

Wíderstandskämpfer m -s, - змага́р ру́ху супраціўле́ння

Wíderstandskraft f - сі́ла супраціўле́ння; трыва́ласць, здо́льнасць супраціўля́цца

Wíderstandslini¦e f -, -n вайск. абаро́нны рубе́ж

wíderstandslos a без супраціўле́ння, не ака́зваючы супраціўле́ння

widerstéhen* vi (D)

1) супраціўля́цца (чаму-н.); устая́ць (перад чым-н.);

dem Ángriff ~ адбі́ць напа́д;

der Versúchung nicht ~ können падда́цца спаку́се [спакушэ́нню]

2):

díese Spéise widerstéht mir гэ́тая стра́ва мне пры́кра

wíderstrahlen, widerstráhlen

1. vt адбіва́ць, адсве́чваць

2. vi адбіва́цца, адсве́чвацца

widerstrében vi (D) (уну́трана) праці́віцца, (су)пярэ́чыць (чаму-н.);

es widerstrébt mir… мне агі́дна [бры́дка]…

widerstrébend a неахво́тна