widerstéhen
1) супраціўля́цца (чаму
dem Ángriff ~ адбі́ць напа́д;
der Versúchung nicht ~ können падда́цца спаку́се [спакушэ́нню]
2):
díese Spéise widerstéht mir гэ́тая стра́ва мне пры́кра
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)