Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
aäàbcdefghijklmnoöpqrstuüvwxyz°

Wíderspieglung, Wíderspiegelung f -, -en адлюстрава́нне (тс. перан.)

Wíderspiel n -(e)s, -e

1) (по́ўная) проціле́гласць

2) гульня́ [дзе́янне] проціле́глага бо́ку

widerspréchen* vi (D) (су)пярэ́чыць (каму-н., чаму-н.)

widerspréchend a супярэ́члівы

Wíderspruch m -(e)s, -sprüche

1) супярэ́чнасць;

ein krásser [schárfer] ~ рэ́зкая супярэ́чнасць;

in ~ mit etw. (D) stéhen* [sein*] супярэ́чыць чаму́-н., быць у супярэ́чнасці з чым-н.

2) пярэ́чанне;

erhébt sich ~? пярэ́чанняў няма́?;

~ erfáhren* сустрэ́ць пярэ́чанне;

óhne ~ бясспрэ́чна

Wíderspruchsgeist m

1) -(e)s дух супярэ́чнасці

2) -(e)s, -er спрача́льнік

wíderspruchslos

1. a беспярэ́чны

2. adv без пярэ́чанняў, бясспрэ́чна

wídersprüchlich a супярэ́члівы

Wíderstand m -(e)s, -stände супраціўле́нне, адпо́р (gegen A – чаму-н.);

hinterháltender ~ вайск. мане́ўраная абаро́на;

j-m ~ léisten аказа́ць супраціўле́нне каму́-н., не паддава́цца каму́-н.;

den ~ áufgeben* спыні́ць супраціўле́нне;

kéinen ~ áufbringen* не мець сіл да супраціўле́ння;

den ~ bréchen* злама́ць супраціўле́нне;

auf ~ stóßen* натра́піць на супраціўле́нне

2) эл. рэаста́т

Wíderstandsbewegung f -, -en рух супраціўле́ння