Verbum

Wíderstand m -(e)s, -stände супраціўле́нне, адпо́р (gegen A – чаму-н.);

hinterháltender ~ вайск. мане́ўраная абаро́на;

j-m ~ léisten аказа́ць супраціўле́нне каму́-н., не паддава́цца каму́-н.;

den ~ áufgeben* спыні́ць супраціўле́нне;

kéinen ~ áufbringen* не мець сіл да супраціўле́ння;

den ~ bréchen* злама́ць супраціўле́нне;

auf ~ stóßen* натра́піць на супраціўле́нне

2) эл. рэаста́т