veréinigen vt
1. аб’ядно́ўваць, гуртава́ць, злуча́ць, сканцэнтро́ўваць;
die Macht in éiner Hand ~ аб’ядна́ць ула́ду ў адны́х рука́х;
die méisten Stímmen auf sich ~ сабра́ць бо́льшасць галасо́ў (пры галасаванні)
2. ~, sich
1) гуртава́цца, ядна́цца
2) спалуча́цца, сумяшча́цца;
sólche Táten ~ sich nicht mit séinen Wórten такі́я ўчы́нкі не сумяшча́юцца з яго́ сло́вамі
veréinigt
1. a злу́чаны, аб’ядна́ны, згуртава́ны;
~e Ábkommen суме́сныя пагадне́нні
2. adv супо́льна, суме́сна, ра́зам
Veréinigung f -, -en аб’ядна́нне, саю́з, згуртава́нне
veréinnahmen vt атры́мліваць, збіра́ць, спаганя́ць (грошы)
veréinsamen vi (s) станаві́цца адасо́бленым [адзіно́кім]
veréinsamt a адасо́блены, адзіно́кі; само́тны, ізалява́ны
veréint a аб’ядна́ны, згуртава́ны, злу́чаны;
mit ~en Kräften аб’ядна́нымі сі́ламі
veréinzeln vt раз’ядно́ўваць, разлуча́ць
veréinzelt
1. a адзі́нкавы, паасо́бны
2. adv
1) у асо́бных вы́падках
2) ме́сцамі
Veréinzelung f -, -en
1) раз’ядна́нне, разлучэ́нне, адзіно́цтва