verstóhlen a:
~er Blick упо́тай кі́нуты по́зірк
2. adv крадко́м, упо́тай
verstópfen vt
1) затыка́ць, заканапа́чваць
2) засо́рваць (страўнік)
Verstópfung f -, -en
1) затыка́нне
2) закупо́рка
3) мед. зацвярдзе́нне, запо́р
verstórben a паме́рлы, памёршы
Verstórbene sub m, f -n, -n нябо́жчык, -чыца
Verstóß m -es, -stöße парушэ́нне (gegen A – чаго-н.); про́мах, дрэ́нны ўчы́нак;
in ~ geráten* згубі́цца, прапа́сці
verstóßen*
1. vi (gegen A) (па)грашы́ць (супраць чаго-н.), паруша́ць (што-н.)
2. vt выганя́ць, адхіля́ць, вырака́цца (каго-н.)
verstört a разгу́блены, збянтэ́жаны, напало́ханы
Verstörtheit f - разгу́бленасць, спо́лах, збянтэ́жанасць
verstrágsgemäß, verstrágsmäßig
1. a дагаво́рны, адпаве́дны дагаво́ру
2. adv паво́дле дагаво́ру