Verdíchtung
1) згушчэ́нне
2)
3) кандэнса́цыя
Verdíchtung
1) згушчэ́нне
2)
3) кандэнса́цыя
verdíenen
1) зарабля́ць;
sich (
2) заслуго́ўваць;
Stráfe ~ заслужы́ць (сабе́) ка́ру;
er hat es verdíent ён гэ́тага заслужыў
Verdíenst I
den ~ quittíeren распіса́цца ў атрыма́нні зарпла́ты
Verdíenst II
je nach ~ belóhnen [behándeln] узнагаро́дзіць каго́
sich (
als [zum] ~ geréichen з’яўля́цца (чыёй
verdíenstlich
Verdíenstspanne
verdíenstvoll
verdíent
1) заслу́жаны;
verdíenter Geléhrter заслу́жаны дзе́яч наву́кі;
sich um
2) заро́блены
verdíentermaßen, verdíenterweise
Verdíkt