Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

Verdíchtung f -, -en

1) згушчэ́нне

2) тэх. канцэнтра́цыя

3) кандэнса́цыя

verdíenen vt

1) зарабля́ць;

sich (D) sein Stück Brot ~ зарабля́ць сабе́ на хлеб

2) заслуго́ўваць;

Stráfe ~ заслужы́ць (сабе́) ка́ру;

er hat es verdíent ён гэ́тага заслужыў

Verdíenst I m -(e)s, -e заро́бак, зарабо́так;

den ~ quittíeren распіса́цца ў атрыма́нні зарпла́ты

Verdíenst II n -(e)s, -e заслу́га;

je nach ~ belóhnen [behándeln] узнагаро́дзіць каго́-н. [абыхо́дзіцца з кім-н.] па заслу́гах;

sich (D) ~e um j-n, um etw. (D) erwérben* мець заслу́гі пе́рад кім-н., пе́рад чым-н.;

als [zum] ~ geréichen з’яўля́цца (чыёй-н.) заслу́гай

verdíenstlich a дасто́йны, ва́рты, пахва́льны

Verdíenstspanne f -, -n шкала́ зарабо́тнай пла́ты, тары́фная се́тка; тары́фная ста́ўка

verdíenstvoll a заслу́жаны (работнік, працаўнік)

verdíent a

1) заслу́жаны;

verdíenter Geléhrter заслу́жаны дзе́яч наву́кі;

sich um j-n, um etw. (A), durch etw. (A) ~ máchen мець заслу́гі пе́рад кім-н., пе́рад чым-н.

2) заро́блены

verdíentermaßen, verdíenterweise adv па заслу́гах

Verdíkt [v-] n -(e)s, -e юрыд. верды́кт, прыгаво́р