verdíenen vt

1) зарабля́ць;

sich (D) sein Stück Brot ~ зарабля́ць сабе́ на хлеб

2) заслуго́ўваць;

Stráfe ~ заслужы́ць (сабе́) ка́ру;

er hat es verdíent ён гэ́тага заслужыў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)