Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
aäàbcdefghijklmnoöpqrstuüvwxyz°

Verdächtigung f -, -en падазрэ́нне, узя́цце пад падазрэ́нне

Verdéck n -(e)s, -e

1) засло́нка, на́крыўка

2) марск. па́луба, па́лубны мост

3) дах [верх] (аўтамашыны)

verdécken vt

1) накрыва́ць, закрыва́ць

2) вайск. маскірава́ць

2) уто́йваць, скрыва́ць (віну)

verdéckt a

1) накры́ты, закры́ты (які знаходзіцца пад дахам)

2) замаскірава́ны

Verdéckung f -, -en

1) схо́вішча

2) маскіро́ўка, прыкрыццё

verdénken* vt (j-m) ста́віць у віну́ (каму-н. што-н.), вінава́ціць

Verdérb m -(e)s згу́ба, (па)гі́бель;

◊

auf Gedéih und ~ на жыццё і смерць, на до́брую і ліху́ю до́лю

verdérben*

1. vt

1) (са)псава́ць;

j-m die Fréude ~ сапсава́ць каму́-н. ра́дасць

2) псава́ць, губі́ць (чалавека);

es mit j-m verdórben háben пасвары́цца, сапсава́ць адно́сіны з кім-н.

2. vi (s)

1) псава́цца; гні́сці, гніць

2) псава́цца (пра характар)

Verdérben n -s

1) псава́нне

2) згу́ба, (па)гі́бель, няшча́сце;

j-m zum ~ geréichen быць [паслужы́ць] прычы́най гі́белі каго́-н.;

ins ~ rénnen* губі́ць само́га сябе́

Verdérber n -s, - згубі́цель, згу́бны чалаве́к