Stück n -(e)s, -e разм. тс. -en і - (як мера)
1) кава́лак; ча́стка;
ein ábgebrochenes ~ абло́мак;
ein ábgehauenes ~ абру́бак;
ein ángesetztes ~ надста́ўка;
ein aufgenähtes ~ нашыўка;
ein ~ Land кава́лак зямлі́
2) шту́ка (яек і г.д.); экземпля́р (калекцыі); ме́сца (багажу); галава́ (пры ўказанні на колькасць жывёл)
3) уры́вак (з кнігі, мовы і г.д.)
4) п’е́са;
ein ~ gében* ста́віць п’е́су
5) вайск. гарма́та;
◊
sich in (táusend) ~e zerréißen* разм. выпіна́цца [вылу́звацца] са ску́ры;
sich für j-n in ~e réißen lássen* стая́ць гаро́ю за каго́-н.;
aus fréien Stücken (до́бра) ахво́тна;
gróße Stücke auf j-n hálten* звя́зваць вялі́кія надзе́і з кім-н.
Stückarbeit f -, -en здзе́льная пра́ца; пра́ца, яка́я апла́чваецца пашту́чна [ад шту́кі]
stückeln vt
1) драбні́ць, крышы́ць, разраза́ць на кава́лкі
2) сшыва́ць з кава́лкаў
Stückgut n -es, -güter камерц. шту́чны тава́р, дро́бны тава́р
Stücklohn m -s, -löhne здзе́льная апла́та
Stückware f -, -n шту́чны тава́р
stückweise adv пашту́чна; кава́лкамі
Stückwerk n -es, -e
1) няско́нчаная [няцэ́лая] рабо́та;
sein Wíssen ist nur ~ у яго́ няма́ глыбо́кіх ве́даў
2) гл. Stückarbeit
Stückzahl f -, -en ко́лькасць экземпля́раў [асо́бнікаў]
stülpen vt (auf A) накла́дваць (што-н.);
den Hut auf den Kopf ~ насу́нуць капялю́ш (на галаву́)