Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
aäàbcdefghijklmnoöpqrstuüvwxyz°

sein* I

1. vi (s)

1) быць, існава́ць;

es sind ёсць, быва́юць;

das kann doch nicht ~ гэ́та немагчы́ма, гэ́тага не мо́жа быць;

kann ~ !, mag ~! мо́жа бы́ць!, магчы́ма!;

das braucht nicht sofórt zu ~ гэ́та не да спе́ху;

etw. ~ lássen* пакі́нуць які́-н. наме́р;

lass das ~! пакі́нь гэ́та, разм. кінь гэ́та!;

kéiner will's gewésen ~ ніхто́ не хо́ча прызна́цца (у тым, што ён зрабіў);

wie dem auch sei як бы там ні было́;

ihm ist es nur ums Geld яго́ ціка́вяць то́лькі гро́шы;

es ist an ihm (etw. zu tun) цяпе́р яго́ ча́рга (што́сьці зрабі́ць);

ihr gewésener Mann яе́ былы́ муж

2) быць, знахо́дзіцца;

er ist da ён тут;

er ist nicht da яго́ тут няма́;

in Betríeb ~ быць у эксплуата́цыі

3) пахо́дзіць, быць ро́дам (адкуль-н.)

4) быць, з’яўля́цца (у функцыі звязкі);

es war kalt было́ хо́ладна;

sie ist krank яна́ хво́рая

5) з inf + zu указвае на павіннасць або магчымасць:

díeses Buch ist zu káufen [zu háben] гэ́тую кні́жку магчы́ма [мо́жна] купі́ць;

die Áufgabe ist zu lösen зада́нне неабхо́дна [трэ́ба] вы́канаць

2. дапаможны дзеяслоў, які ўжываецца для ўтварэння перфекта і плюсквамперфекта

sein II pron poss m (f séine, n séin, pl séine; без наз. m séiner, f séine, n séines, pl séine) яго́; пры ўказанні на прыналежнасць да дзейніка: свой (свая́, сваё, свае́);

sie nahm ~ Buch яна́ ўзяла́ яго́ кні́гу;

er gab ihr ~ Buch ён даў ёй сваю́ кні́гу;

er tut ~ Möglichtes ён ро́біць усё магчы́мае;

álles zu ~er Zeit усё ў свой час

Sein n -s быццё, існава́нне;

das ~ bestímmt das Bewússtsein быццё вызнача́е свядо́масць

Séine sub

der ~ [die ~, das ~, die ~n] яго́; пры ўказанні на прыналежнасць да дзейніка: свой (свая́, сваё, свае́);

die ~n яго́ блі́зкія [ро́дныя];

sie wúrde die ~ яна́ ста́ла яго́ жо́нкай;

er hat ímmer das ~ getán ён заўсёды выко́нваў свой абавя́зак

séiner

1. pron pers (G) ад er

2. pron poss (без наз.) яго́

Séiner m -s, - се́йнер (невялікае рыбалоўнае судна)

séinerseits adv з яго́ бо́ку, што да яго́

séinerzeit adv у свой час, свайго́ ча́су

séinerzeitig a ко́лішні, тагача́сны; той

séinesgleichen a inv такі́ як ён, падо́бны да яго́; падо́бны да сябе́;

er hat nicht ~ яму́ няма́ ро́ўных;

Léute ~ pflégen so zu hándeln лю́дзі, падо́бныя да яго́, звыча́йна так і дзе́йнічаюць