Mésse I
1) імша́, абе́дня;
die ~ lésen
2) кірма́ш
Mésse I
1) імша́, абе́дня;
die ~ lésen
2) кірма́ш
Mésse II
Méssegast
Méssegut
Méssehalle
Méssehaus
Mésseinheit
méssen
1.
1) ме́раць, вымяра́ць
2) (an
2.
sich ~ mit
3. ~, sich ( mit
Mésser I
ein schárfes [stúmpfes] ~ во́стры [тупы́] нож;
die Sáche steht auf des ~s Schnéide спра́ва ў крыты́чным ста́не [стано́вішчы];
Kampf [Krieg] bis aufs ~ барацьба́ не на жыццё, а на смерць;
ein ~ óhne (Heft und) Klínge пусты́ гук, фі́кцыя, адна́ ба́чнасць;
das ~ beim Heft háben захапі́ць ула́ду ў свае́ ру́кі;
mit dem gróßen ~ schnéiden
Mésser II
1) вымяра́льнік, вымяра́льная прыла́да; лічы́льнік
2) земляме́р, камо́рнік