verbúttern vt збіва́ць ма́сла;
◊
Geld ~ разм. транжы́рыць [пуска́ць на ве́цер] гро́шы;
die Sáche ~ разм. сапсава́ць спра́ву
verbünden
1. vt аб’ядно́ўваць (саюзам)
2. ~, sich (mit D, gegen A) аб’ядно́ўвацца, каб заключы́ць саю́з (з кім-н. супраць каго-н.)
verbündet a саю́зны, саю́зніцкі
Verbündete sub m, f -n, -n саю́знік, -ніца; хаўру́снік, -ніца
Verbündung f -, -en саю́з, каалі́цыя
verbürgen vt і ~, sich (für A) дава́ць зару́ку, паручы́цца (за каго-н., што-н.)
verbürgt a вераго́дны, пэўны
verbüßen:
éine Stráfe ~ не́сці ка́ру (за што-н.); адбы́ць пакара́нне
verchrómen vt храмі́раваць
Verdácht m -(e)s (wegen G – у чым-н.) падазрэ́нне;
~ gégen j-n schöpfen западо́зрыць каго́-н.;
bei j-m in ~ geráten* [kómmen*] вы́клікаць у каго́-н. падазрэ́нне;
~ errégen [erwécken] выкліка́ць падазрэ́нне;
über jéden ~ erháben sein быць па-за ўся́кім падазрэ́ннем;
der ~ trifft ihn падазрэ́нне па́дае на яго́