Vórurteil
1)
sich über ~e hinwégsetzen быць вышэ́й за забабо́ны [за пры́мхі]
2) прадузя́тасць;
gégen
Vórurteil
1)
sich über ~e hinwégsetzen быць вышэ́й за забабо́ны [за пры́мхі]
2) прадузя́тасць;
gégen
vórurteilsfrei, vórurteilslos
Vórurteilslosigkeit
vorüber
die Gefáhr ist ~ небяспе́ка міну́ла(ся);
~ sein міну́ць, прайсці́
vorüber=
vorübergehen
1) прахо́дзіць мі́ма (каго
2) міна́ць, прахо́дзіць;
vorübergehend
1.
schnell ~ мімалётны
2.
vorüberhuschen
vorüberlassen
vorüberziehen