obliegen óbliegen
1) стара́нна займа́цца (чым
den Wíssenschaften ~ аддава́цца наву́цы
2) ста́віцца ў абавя́зак, нале́жаць;
das liegt mir ob гэ́та мой абавя́зак
obliegen óbliegen
1) стара́нна займа́цца (чым
den Wíssenschaften ~ аддава́цца наву́цы
2) ста́віцца ў абавя́зак, нале́жаць;
das liegt mir ob гэ́та мой абавя́зак
Óbliegenheit
obligát
Obligatión
obligatórisch
oblique
1) ко́сы, нахі́лены
2):
~er Kásus
Oblt. = Oberleutnant – старшы лейтэнант (
Óbmann
Oboíst
Óbolus
séinen ~ entríchten [béisteuern] зрабі́ць свой невялі́кі ўкла́д