vórgeben
1) засыпа́ць (корм жывёле); падава́ць (на стол)
2) адгаво́рвацца (чым
er gab vor, er wäre krank ён удава́ў з сябе́ хво́рага
vórgeben
1) засыпа́ць (корм жывёле); падава́ць (на стол)
2) адгаво́рвацца (чым
er gab vor, er wäre krank ён удава́ў з сябе́ хво́рага
Vórgebirge
1) п(е)радго́р’е
2) мыс
vórgeblich
1.
2.
vórgedacht
vórgefasst
vórgefertigt
Vórgefühl
ein ~ von
im ~ у прадчува́нні
vórgehen
1) ісці́ ўпе́рад, выхо́дзіць напе́рад
2)
zum Ángriff ~ наступа́ць
3) (mit
4) (gegen
5) адбыва́цца, здара́цца;
was geht hier vor? што тут адбыва́ецца?
6) папярэ́днічаць
7) (
8) спяша́цца (пра гадзіннік)
Vórgehen
1) спо́саб дзе́яння
2)
im ~ bléiben
Vórgelände