meistbíetend
Verbum
анлайнавы слоўнікНямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVuméistens, méistenteils
Méister
1) ма́йстар, спецыялі́ст, зна́ўца;
ein ~ in séinem Fach sein быць зна́ўцам [ма́йстрам] сваёй спра́вы;
es ist kein ~ vom Hímmel gefállen
Übung macht den ~; früh übt sich, was ein ~ wérden will
das Werk lobt den ~
2)
~ des Sports ма́йстар спо́рту, рэкардсме́н
3):
~ Petz Мядзве́дзь (у казцы);
~ Lámpe Ла́мпэ-за́яц (у казцы);
~ Úrian Чорт, Д’я́бал (у казцы);
~ Pfriem
Méisterbrief
méisterhaft, méisterlich
1.
2.
méistermäßig
méistern
1) майстрава́ць, вырабля́ць
2) авало́дваць (чым
Schwíerigkeiten ~ пераадо́льваць ця́жкасці;
sein Fach ~ авало́даць спецыя́льнасцю;
séine Zúnge ~
Méisterprüfung
Méisterschaft
1) майстэ́рства
2)
Méisterschaftsanwärter