méineidig
~ wérden пару́шыць кля́тву
méineidig
~ wérden пару́шыць кля́тву
Méineidige
méinen
1) меркава́ць, ду́маць, мець на ўва́зе
2) выка́зваць сваю́ ду́мку, каза́ць
3) мець наме́р, хаце́ць (што
was ~ Sie dazú? што Вы ду́маеце аб гэ́тым?, што Вы ска́жаце нако́нт гэ́тага?;
was ~ Sie damít? што Вы ма́еце на ўва́зе?;
es gut mit
der Ófen meint es gut
méiner
1.
gedénkst du ~? ці па́мятаеш ты мяне́?
2.
méinerseits
méinesgleichen
méinesteils
méinethalben, méinetwegen
1) дзе́ля мяне́, праз мяне́
2) як хо́чаш [хо́чаце], я не пярэ́чу
méinetwillen
um ~ дзе́ля мяне
méinige
der [die, das] ~ мой [мая́, маё], свой [свая́, сваё];
die ~n мае́ (які належыць дзеючай асобе)