Úrlaub m -(e)s, -e адпачы́нак, во́дпуск; вайск. увальне́нне звальне́нне;
ein dekrétmäßiger ~ дэкрэ́тны адпачы́нак [во́дпуск];
ein únbefristeter ~ бестэрміно́вы во́дпуск [адпачы́нак];
den ~ ántréten*, in [auf] ~ géhen* пайсці́ ў адпачы́нак [во́дпуск];
j-m den ~ bewílligen дазво́ліць каму́-н. адпачы́нак [во́дпуск];
j-m den ~ gewähren даць каму́-н. адпачы́нак [во́дпуск];
auf [in, im] ~ sein быць у адпачы́нку [во́дпуску];
in ~ schícken пасла́ць у адпачы́нак [во́дпуск];
von der Famíli¦e ~ máchen перан. адпачыва́ць ад сяме́йных спра́ў
Úrlauber m -s, - адпускні́к
Úrlaubsgeld n -(e)s, -er адпускны́я (гро́шы)
Úrlaubszeit f -, -en адпускны́ час
Úrmensch m -en, -en першабы́тны чалаве́к
Úrne f -, -n у́рна;
die ~ béisetzen пахава́ць [замурава́ць] у́рну, паста́віць у́рну ў калумба́рый
Úrnenhain m -(e)s, -e калумба́рый
Úrnenhalle f -, -n калумба́рый
Urológe m -n, -n мед. уро́лаг, до́ктар на ны́ркі