entschéiden
1.
2. ~, sich адва́жвацца, нава́жвацца (für
entschéiden
1.
2. ~, sich адва́жвацца, нава́жвацца (für
entschéidend
éine ~e Überlégenheit перава́жная бо́льшасць;
~e Stímme рашу́чы го́лас; выраша́льны го́лас
Entschéidung
1) рашэ́нне, вырашэ́нне;
éine ~ tréffen
2)
Entschéidungsbefugnis
Entschéidungskampf
entschéidungsvoll
entschíeden
1.
1) рашу́чы, пэўны
2) выраша́льны
2.
1) рашу́ча
2) безумо́ўна;
aufs Entschíedenste [aufs entschíedenste] рашу́чым чы́нам; безумо́ўна
Entschíedenheit
éine gróße ~ an den Tag légen праяві́ць [паказа́ць] вялі́кую рашу́часць
entschláfen
1) засына́ць
2) скана́ць, паме́рці
entschléiern
1) адкрыва́ць, здыма́ць вэ́люм
2) выкрыва́ць (тайну і да т.п.)