entfrémden
1.
1) рабі́ць чужы́м (каго
2) адчужа́ць (у каго
2.
entfrémden
1.
1) рабі́ць чужы́м (каго
2) адчужа́ць (у каго
2.
Entfrémdung
entführen
Entführer
Entführung
entgángen
entgásen
Entgásung
entgégen
1.
dem Wind [Strom] ~ су́праць ве́тру [цячэ́ння], насу́страч ве́тру [цячэ́нню]
2.
1) насу́страч
2) наперако́р, су́праць, про́ціў
entgégen=
1) супрацьдзеянне, супраціўленне: entgégenwirken процідзе́йнічаць
2) сустрэчны рух: entgégengehen