Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а б в г е ё з і л м н о р с т у ы э ю я ’

а б г д е ё ж з і й к л м н п р с т ў ф х ц ч ш э я

ма́ўзер м. вайск. Máuserpistole f -, -n (пісталет); Máusergewehr n -s, -e (вінтоўка)

маўклі́ва прысл. schwéigend, wórtlos, stumm; im Stíllen (цішком)

маўклі́васць ж. Schwéigsamkeit f -, Verschwíegenheit f; Wórtkargheit f - (негаварлівасць)

маўклі́вы schwéigsam, wórtkarg, éinsilbig, verschwíegen;

маўклі́вая зго́да stíllschweigendes Éinverständnis

маўля́ў часц. разм. sagt er [sie] (не перакладаецца);

ён, маўля́ў, гэ́тага не ве́даў er hat es nicht gewússt, sagt er; er soll das nicht gewússt háben; er hat es ángeblich nicht gewússt

маўр м.

1. Máure m -n, -n;

2. Mohr m -en, -en (разм. негр, афраамерыканец)

Маўры́кій м. Maurítius n -

Маўрыта́нія ж. Mauretáni¦en n -s

маўрыта́нскі

1. (у адносінах да дзяржавы) mauretánisch;

2. гіст. máurisch;

маўрыта́нскі стыль máurischer Stil

маўча́нне н. Schwéigen n -s, Stíllschweigen n-s;

абысці́ маўча́ннем што-н. etw. stíllschweigend [mit Schwéigen] übergéhen*;

пару́шыць маўча́нне das Schwéigen bréchen*;

◊

маўча́нне – знак зго́ды ́≅ wer schweigt, stimmt zu