сварлі́вы stréitsüchtig, zänkisch, zánksüchtig
свары́цца sich zánken, zánken vi; sich stréiten*, stréiten* vi (спрачацца); sich verféinden (пасварыцца)
сва́стыка ж. гіст. Hákenkreuz n -es, -e
сват м.
1. Bráutwerber m -s, -;
2. разм. (бацька зяця) der Váter des Schwíegersohnes; (бацька нявесткі) der Váter der Schwíegertochter;
ісці́ ў сваты́ zum Bráutwerbeabend [Verlóbungsfest] géhen*;
◊
ён мне ні сват, ні брат разм. ≅ er steht mir fern, er ist mir völlig fremd
сватаўство́ н. Fréien n -s, Bráutwerbung f -, -en
сва́тацца (да каго-н.) fréien vi (um A), wérben* vi (um A), ánhalten* vi (um A); auf Fréiersfüßen géhen* (разм.)
сва́таць (каго-н.) fréien vi (um A)
сва́цця ж.
1. Bráutbbewerberin f -, -nen, Héiratsvermittlerin f -, -nen;
2. разм. (маці зяця) die Mútter des Schwíegersohnes; (маці нявесткі) die Mútter der Schwíegertochter
свая́к м.
1. Vérwandte (sub) m -n, -n;
2. Schwáger m -s, -schwäger m -s, - (брат жонкі, муж сястры)
свая́цкі verwándtschaftlich; Verwándtschafts-;
свая́цкія су́вязі verwándtschaftliche Bánde, Verwándtschaftsbande pl