Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

разлі́ць

1. (расплюхаць) áusgießen* vt, vergíeßen* vt, áusschütten vt, verschütten vt;

2. (наліць) éingießen* vt; éinschenken vt (чай, віно); áusgeben* vt, áusteilen vt (суп);

разлі́ць віно́ ў бутэ́лькі Wein in Fláschen ábfüllen [ábziehen*];

◊

іх вадо́й не разлі́ць разм. sie hálten zusámmen wie Pech und Schwéfel

разлі́чаны

1. ábsichtlich, vórsätzlich;

быць разлі́чаным на што-н. zugeschnítten sein (auf A), ábgestellt sein (auf A); gedácht sein (für A);

2. матэм., камерц. erréchnet; beréchnet

разлі́чвацца

1. гл. разлічыцца;

2. (несці адказнасць) Verántwortung trágen*

разлі́чваць

1. гл. разлічыць;

2. (мець намер) réchnen vi, báuen vi, zählen vi;

3. (на каго-н, што-н. auf A) sich verlássen* (спадзявацца на каго-н, што-н. auf A)

разлічы́цца

1. камерц. (расплаціцца за тавар і г. д.) die Réchnung máchen [begléichen*]; ábrechnen vi (з кім-н. mit D);

разлічы́цца з крэдыто́рамі die Gläubigen ábfunden*;

2. (адпомсціць) ábrechnen vi (з кім-н. mit D);

3. вайск., спарт. ábzählen vi;

па пара́дку нумаро́ў разлічы́ся! (каманда) ábzählen!

разлічы́ць

1. (вылічыць) áusrechnen vt; erréchnen vt; beréchnen vt (кошт, нагрузку і г. д.);

разлічы́ць свае́ сі́лы séine Kräfte éinschätzen;

2. (звольніць) entlóhnen vt;

3. вайск., спарт. (правесці разлік у страі) ábzählen vt

разло́г м. гл. раздолле

разло́жысты (галінасты) weit verzwéigt, bréitästig

разло́м м. Buch m -(e)s, Brüche; Brúchstelle f -, -n (месца)

разло́мваць, разло́мліваць гл. разламаць