Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

расстано́ўка ж.

1. (дзеянне) Áufstellung f -; Ánordnung f -, Gruppíerung f -, Vertéilung f -;

2. (паўза):

гавары́ць з расстано́ўкай bedächtig jédes Wort betónend] spréchen*; beim Spréchen Páusen máchen

расстара́цца áuftreiben* vt, (mit Mühe) verscháffen vt; ergáttern vt (хітрасцю)

расста́цца гл. развітацца, развітвацца

расстраля́ць

1. erschíeßen* vt, zusámmenschießen* vt;

расстраля́ць на ме́сцы stándrechtlich erschíeßen*;

2. (усе патроны) verschíeßen* vt

расстро́ены

1. (пра здароўе і г. д.) untergráben; zerrüttet;

расстро́ены стра́ўнік verdórbener Mágen;

2. (пра музычны інструмент) verstímmt;

3. (аб планах, намерах) veréitelt;

4. (пра чалавека) níedergeschlagen, verstímmt, míssgestimmt;

5. (пра беспарадак):

расстро́еная гаспада́рка verkómmene [verlótterte] Wírtschaft

расстро́іцца

1. (стаць беспарадкавым) in Verwírrung geráten*; zerrüttet wérden;

2. (не здзейсніцца) nicht zu Stánde kómmen*; veréitelt wérden; schéitern vi (s);

3. (пра музычныя інструменты) sich verstímmen;

4. (засмуціцца) sich (D) die Láune verdérben*; míssmutig wérden

расстро́іць, расстро́йваць

1. (парушыць строй, парадак) verwírren vt; desorganisíeren vt, zerrütten vt;

2. (музычны інструмент) verstímmen vt;

3. (перашкодзіць ажыццяўленню чаго-н.) durchkréuzen vt; hintertréiben* vt, veréiteln vt, zuníchte máchen;

4. (засмуціць каго-н.) verstímmen vt, míssmutig máchen; j-m die Láune verdérben*

расстро́йства н.

1. Verwírrung f -, Únordnung f - (у радах); Zerrüttung f -, Veréitelung f - (у справах);

2. (благі настрой):

быць у расстро́йстве schléchter Láune sein, míssgestimmt sein;

3. мед. (захворванне):

расстро́йства мо́вы Spráchfehler m -s, -;

расстро́йства дыха́ння Átmungsstörung f -;

расстро́йства стра́ўніка Mágenverstimmung f -, -en

расстрэ́л м. Erschíeßung f -, -en;

расстрэ́л закла́днікаў Géiselerschießung f -;

прысудзі́ць да расстрэ́лу zum Tóde durch Erschíeßen verteilen

расступі́цца Platz máchen, Raum gében* (перад кім-н. D); aus¦einánder tréten*