Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

раздзяля́льны

1. téilend, trénnend; Schéide-; Trénnungs-; Téilungs-;

раздзяля́льны знак грам. Trénnungszeichen n -s, -;

2. грам., філас. áusschließend, disjunktív;

раздзяля́льны злу́чнік disjunktíve Konjunktión

раздзяўба́ць, раздзяўбці́

1. (álles) áufpicken vt;

2. (пашкодзіць) zerpícken vt

раздо́брывацца, раздо́брыцца разм. fréigebig wérden; sich gnädig zéigen

раздо́брыць fréigebig máchen

раздо́лле н.

1. (шыр, прастор) (wéiter) Raum m -(e)s;

2. разм. (поўная свабода) Fréiheit f -, fréies Feld

раздо́льны frei, sórglos;

раздо́льнае жыццё ein sórgloses Lében

раздо́рваць (viel, álles) verschénken vt

раздрабі́цца, раздрабля́цца sich zerschlágen*, zerschéllen vi (s); zersplíttern vi (s) (на дробныя кавалкі)

раздрабі́ць, раздрабля́ць

1. zerkléinern vt, (zer)stückeln vt, zerschlágen* vt; zersplíttern vt (на дробныя кавалкі);

2. (раздзяліць на часткі) áufteilen vt;

3. матэм. áuflösen vt, áufteilen vt, resolvieren [-´vi:-] vt; verwándeln vt (пераўтварыць)

раздрабле́нне н. Zerkléinerung f -, Zerstückelung f -, Zersplítterung f -