Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

сумёт м. Schnéehaufen m -s, -; Schnéewehe f -, -n (занос)

су́мка ж.

1. Tásche f -, -n; Hándtasche f;

шко́льная су́мка Máppe f -, -n, Schúlmappe f;

патро́нная су́мка вайск. Patrónentasche f;

палява́я су́мка вайск. Méldetasche f; Kártentasche f;

гаспада́рчая су́мка Éinkaufstasche f;

палатня́ная су́мка Textílbeutel m -s, -, Stófftasche f;

поліэтыле́навая су́мка Plástikbeutel m;

паляўні́чая су́мка Jágdtasche f;

2. анат. Kápsel f -, -n, Béutel m, Hülle f -, -n;

сардэ́чная су́мка анат. Hérzbeutel m;

3. заал. (у сумчатых жывёл) Béutel m -s, -

сумле́нна прысл. gewíssenhaft, éhrlich;

ка́жучы сумле́нна éhrlich geságt;

працава́ць сумле́нна tádellos [éinwandfrei] árbeiten

сумле́ннасць ж. Gewíssenhaftigkeit f -

сумле́нне н. Gewíssen n -s;

го́лас сумле́ння die Stímme des Gewíssens;

згрызо́ты сумле́ння Gewíssensbisse pl;

свабо́да сумле́ння Gewíssensfreiheit f -;

са спако́йным сумле́ннем séelenruhig;

без усяля́кага сумле́ння gewíssenlos; um die Wáhrheit zu ságen;

мець на сваі́м сумле́нні auf dem Gewíssen háben;

◊

дзе́ля ачы́сткі сумле́ння zur Berúhigung des Gewíssens;

рабі́ць гешэ́фты з сумле́ннем gégen das (éigene) Gewíssen hándeln;

з чы́стым сумле́ннем mit gútem Gewíssen, in gútem Gláuben;

нячы́стае сумле́нне спаць не дае́ ≅ bös’ Gewíssen, böser Gast, wéder Rúhe, wéder Rast

сумле́нны gewíssenhaft, éhrlich; réchtschaffen (прыстойны)

су́мна

1. прысл. lángweilig;

2. безас. у знач вык:

мне су́мна ich lángweile mich, ich hábe Lángeweile, mir ist es lángweilig

сумнава́ты прысл. zíemlich [étwas] lángweilig

сумне́нне н., сумне́ў м. Zwéifel m -s, -;

у гэ́тым няма́ сумне́ння da gibt es kéinen Zwéifel, darüber kann kein [nicht der míndeste] Zwéifel bestéhen*, es ist nicht zu bezwéifeln;

гэ́та па-за ўся́кім сумне́ннем das steht áußer Zwéifel;

ста́віць пад сумне́нне што-н. etw. bezwéifeln, über etw. (A) Zwéifel hégen, etw. in Zwéifel zíehen*;

узніка́юць сумне́нні es kómmen Zwéifel [Bedénken], Zwéifel stéigen auf;

не застае́цца сумне́ння ў тым, што … es bestéht kein Zwéifel, dass …

сумне́ўны, сумні́цельны кніжн.

1. zwéifelhaft, frágwürdig;

сумне́ўны вы́падак Zwéifelsfall m -(e)s, -fälle;

сумне́ўная перава́га zwéifelhafter Vórzug [Vórteil, Gewínn];

2. (падазроны) verdächtig; frágwürdig;

сумне́ўная асо́ба éine frágwürdige Persón