Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а б в е ё і к л м н о п р с т у ф х ц ч ш ы ь э ю я /

стан^I (становішча) Láge f -, -n; Zústand m -(e)s, -stände;

эканамі́чны стан wírtschaftliche Láge;

крыты́чны стан рэ́чыва krítischer Zústand des Stóffes;

стан абло́гі Belágerungszustand m;

стан ры́нку эк. Márktlage f -, -n

стан^II м. (постаць чалавека) Gestált f -, -en; Statúr f -, -en; Figúr f -, -en

стан^III м. тэх. Wálzwerk n -(e)s, -e; Wálzanlage f -, -n;

дро́тавы стан Dráhtwalzwerk n;

лістапрака́тны стан Bléchwalzwerk n, Bléchstraße f -, -n

стан^IV м. (лагер, месца стаянкі) вайск. Láger n -s, -;

палявы́ стан Féldstützpunkt m (e)s, -e (тс. вайск.)

стан^V м. грам. Génus n -, Génera;

незале́жны стан Áktiv n -s, Aktívum [-vʊm] n -s, [-vɑ]; Tátform f -, -en;

зале́жны стан Pássiv [-si:f] n -s; Passívum [-vʊm] n -s, [-vɑ], Léideform f -, -en

станаві́цца гл. стаць I 1, II;

станаві́ся! (каманда) ángetreten!;

станаўле́нне н. Wérden n -, Éntstehen n -s;

у працэ́се станаўле́ння im Wérden;

гады́ станаўле́ння Entwícklungsjahre pl

станда́рт м. Stándard m -s, -s, Norm f -, -en;

дзяржа́ўны станда́рт stáatlicher Stándard;

сусве́тны станда́рт Wéltniveau [-nivo:] n -s, Wélthöchststand m -(e)s, -stände, Wéltspitze f -, -n;

прамысло́вы станда́рт Industríenorm f;

адпаве́дны станда́рту nórmgerecht;

залаты́ станда́рт Góldstandard m

станда́ртны

1. Stándard-, standardisíert; genórmt; Éinheits-;

станда́ртны паме́р Stándardgröße f -;

станда́ртная праду́кцыя Stándarderzeugnisse pl;

2. перан. (звычайны, шаблонны) schablónenhaft

стандартызава́ць standardisíeren vt, nórmen vt; die Norm féstlegen