Verbum

узысці́, узыхо́дзіць

1. (падняцца) erstéigen* vt; heráufsteigen* vi (s) (у напрамку да таго, хто гаворыць); hináufsteigen* vi (s) (у напрамку ад таго, хто гаворыць);

2. (пра сонца) áufgehen* vi (s);

3. (ступаць) tréten* vi (s), áuftreten* vi (s);

4. (прарасці) áufkeimen vi (s), áufgehen* vi (s) (пра насенне)

узыхо́д м. Áufgang m -(e)s, -gänge;

узыхо́д со́нца Sónnenaufgang m

узыхо́джанне н. Áufstieg m -(e)s, -e;

узыхо́джанне на гару́ Bérgbesteigung f -, -en

узы́чыць разм. j-m éinen Bärendienst erwéisen*

У́зэдам м. Úsedom n -s

уз’ядна́цца sich wíeder veréinigen

уз’язджа́ць гл. уз’ехаць

узя́ты genómmen; zusámmengenommen (разам)

узя́цца

1.:

узя́цца за ру́кі einánder [sich] an den Händen fássen;

2. (абавязацца) übernéhmen* vt, auf sich néhmen*;

узя́цца напіса́ць арты́кул sich verpflíchten, éinen Artíkel zu schréiben;

3. (прыступіць) an éine Árbeit [Beschäftigung] géhen*;

я ўзя́ўся за пра́цу ich machte mich [ging] an die Árbeit, ich ging ans Werk;

узя́цца за спра́ву ins Zeug géhen*;

узя́цца за спра́ву іна́чай éine Sáche ánders ánpacken [ángreifen*];

◊

адку́ль у іх гэ́та ўзяло́ся wo háben sie das her?;

узя́цца за ро́зум разм. zur Besínnung kómmen*;

узя́цца за каго-н. разм. sich (D) j-n vórnehmen*;

адку́ль ні вазьмі́ся plötzlich, von úngefähr, únerwartet

узя́цце н.

1. Éinnahme f -, -n; Eróberung f -, -en;

узя́цце ўла́ды паліт. Máchtergreifung f -;

вайск. узя́цце крэ́пасці die Eróberung der Féstung;

узя́цце ў пало́н Gefángennahme f -;

2.:

узя́цце крыві́ мед. Blútentnahme f -, -n;

узя́цце про́бы Próbenentnahme f -, -n