звяно́ н.
1. (частка цэлага) Glied n -(e)s, -er; Kéttenglied n; Bestándteil m -(e)s, -e;
2. (група) Grúppe f -, -n, Únterabteilung f -, -en
звя́нуць (ver)wélken vi (s)
звяра́ць vergléichen vt; kontrollíeren vt; überprǘfen vt
звяржэ́нне н. Sturz m -es, Stürze;
звяржэ́нне з тро́на Entthrónung f -, -en
звярну́цца (адрасавацца да каго-н.) sich wénden* (an A);
звярну́цца да до́ктара sich an éinen Arzt wénden*;
звярну́цца з за́клікам sich mit éinem Áufruf wénden* (да каго-н. - an A)
звярну́ць
1. (убок) éinbiegen* vi (s); ábbiegen* vi (s);
звярну́ць у заву́лак in éine Nébenstraße [Gásse] éinbiegen*;
2. разм. (зрушыць, скінуць што-н цяжкае) wégwälzen vt, herúnterwälzen vt;
3. (пералажыць віну на другога) j-m die Schuld in die Schúhe schíeben*;
4. (нядбайна скінуць у адно месца) zusámmenwerfen* vt; áufhäufen vt;
5. (аддаць назад) ábgeben* vt, zurückgeben* vt;
6.:
звярну́ць чыю-н ува́гу на каго-н., на што-н. j-n áufmerksam auf j-n, auf etw. (A) máchen; die Áufmerksamkeit auf j-n, auf etw. (A) ríchten, sein Áugenmerk auf j-n, auf etw. (A) ríchten; etw. beáchten, auf etw. áchten;
◊
звярну́ць шы́ю разм. das Geníck [den Hals] bréchen*; den Hals úmdrehen
звяро́к м. (малая жывёліна) Júnge (sub) n -n, -n