Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

зве́ргнуць, звярга́ць stürzen vt, zu Fall bríngen*

звя́га ж. разм.

1. (сабакі) Gebéll n -(e)s, Béllen n -s;

2. (назойлівае напамінанне, чаплянне) Zúdringlichkeit f -, Áufdringlichkeit f -; (бурчанне) Brúmmen n -s, Méckern n -s

звя́гаць

1. разм. (назойліва прасіць, напамінаць) lästig wérden

2. (надакучліва брахаць пра сабаку) kläffen vi

звяглі́вы wínselnd; méckernd

звя́зак м. Bündel n -s, -; Bund m, n -(e)s, -e (ключоў)

звя́занасць ж. Gebúndenheit f -, Únfreiheit f -; Befángenheit f - (нясмеласць)

звя́заны

1. gebúnden, verbúnden; перан. тс. alliíert (з кім-н. mit D);

2. (сціснуты; абмежаваны) únfrei, befángen; gezwúngen, gehémmt;

звя́заныя ру́хі únfreie [befángene, gehémmte] Bewégungen

звяза́цца

1. (устанавіць сувязь) sich in Verbíndung sétzen; in Verbíndung tréten*; Verbíndung áufnehmen*;

з ім мо́жна звяза́цца праз тэлефо́н er ist telefónisch zu erréichen;

2. разм. (уступіць у пэўныя стасункі з кім-н.) sich éinlassen* (mit D);

3. разм. (з чым-н.) sich (D) etw. áufhalsen, sich (D) etw. auf den Hals láden*

звяза́ць

1. (змацаваць) bínden* vt, zusámmenbinden* vt;

звяза́ць у ву́зел etw. bündeln, etw. zu éinem Bündel schnüren [zusámmenbinden*];

2. (наладзіць сувязь) verbínden* vt, verknüpfen vt, in Verbíndung sétzen;

3. (зрабіць што-н вязаннем) strícken vt

звя́званне н. Zusámmenbinden n -s; Bündeln n -; перан. Verknüpfen n -s