Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя12-«
абвжзлмноруыэ.’
веёіыьюя

дзікаро́слы wíldwachsend;

дзікаро́слыя плады́ Wíldfrüchte pl;

дзікаро́слы раслі́ны Wíldwuchs m -es

дзі́касць ж. Wíldheit f -, -en; Únsinn m -(e)s (бяссэнсіца);

дзі́касць но́раваў Síttenentartung f -

дзі́кі

1. (першабытная стадыя развіцця) primitív [-´ti:f] (пра людзей);

2. (не прыручаны, не культываваны) wild, wild lébend [wáchsend]; úngezähmt (звер); nicht gezüchtet (расліна); únberührt (прырода);

3. (неабжыты, занядбаны) verwíldert;

дзі́кая мясцо́васць Wíldnis f -, -se, wíldes Land;

4. перан. (неўтаймаваны, шалёны) wild, roh, úngezügelt;

дзі́кія но́равы róhe [wílde] Sítten pl;

5. перан. (сарамлівы) schüchtern, scheu, ménschenscheu;

◊

быць у дзі́кім захапле́нні héllauf begéistert sein (ад каго-н., чаго-н. von D);

дзі́кая ду́мка ein únsinniger [wáhnsinniger] Gedánke;

дзі́кі боль rásender Schmerz

дзіклі́вы разм.

1. (палахлівы) scheu; ménschenscheu;

2. (сарамлівы) schüchtern, verlégen;

3. (нелюдзімы) úngesellig

дзіку́н м.

1. (першабытны чалавек) Úrmensch m -en, -en; Wílde (sub) m -n, -n;

2. перан. (нелюдзімы) Ménschenscheue (sub) m -n, -n (разм.)

дзіку́нка ж. Wílde (sub) f -n, -n; перан. Ménschenscheue (sub) f -, -n

дзіку́нскі wild

дзіку́нства н. Wíldheit f -

дзіра́віць разм. lóchen vt, durchlöchern неаддз. vt

дзіра́вы durchlöchert, löch(e)rig, zerlöchert;

дзіра́выя пальча́ткі zerríssene Hándschuhe;

◊

дзіра́вая галава́ [па́мяць] ein Gedächtnis wie ein Sieb, ein kúrzes [schléchtes] Gedächtnis