скампраметава́ць kompromittíeren vt, in Mísskredit bríngen*, in éine krítische Láge bríngen* (каго-н, што-н. A);
скампраметава́ць сябе́ in Mísskredit kómmen* [geráten*]
скамяне́лы
1. геал. verstéinert, fóssil;
2. (нерухомы) erstárrt, starr; verstéinert
скамяне́ць
1. verstéinern vi (s), zu Stein wérden;
2. перан. erstárren vi (s); gefühllos wérden
скамячы́ць гл. скамечваць
сканава́ць камп. scánnen [´skɛ-] vt
скана́нне н. разм. Tod m -es; Ábleben n -s -, Stérben n -s
скана́ць разм.
1. (памерці) stérben* vi (s), ábleben vi, verschéiden* vi (s);
2. (знікнуць) verschwínden* vi (s)
скандава́ць, скандзі́раваць im Spréchchor [-ko:r] rúfen*, skandíeren vt
сканда́л м. Skandál m -s, -e, Krach m -(e)s; Lärm m -(e)s (шум); Tumúlt m -(e)s, Radáu m -s (вэрхал)
скандалі́ст м. Radáumacher m -s, -, Radáubruder m -s, -brüder, Krakéeler m -s, -