Verbum

успу́дзіцца, ‑дзіцца; зак.

Спужаўшыся, падняцца, усхапіцца, памчацца. Коні ўспудзіліся.

успу́дзіць, ‑джу, ‑дзіш, ‑дзіць; зак., каго.

Спужаўшы, узагнаць. Па дарозе, у густым верасе на пагорку, мы ўспудзілі двух цецерукоў, якія купаліся ў пяску на сонцы. Ляўданскі.

успузы́рвацца, ‑аецца.

Незак. да успузырыцца.

успузы́рыцца, ‑рыцца; зак.

Пакрыцца пузырамі, пузыркамі; узняцца пузыром.

успуха́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. успухаць — успухнуць.

успуха́ць, ‑ае.

Незак. да успухнуць.

успу́хлы, ‑ая, ‑ае.

Які ўспух. А мне, калі я яшчэ раз зірнуў на яго звернуты набок нос і ўспухлую губу, свет не мілы. Паслядовіч.

успу́хнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; пр. успух, ‑а; зак.

Павялічыцца ў аб’ёме, апухнуць. Шчака ўспухла. Ногі ўспухлі. □ Дыхаць цяжка, грудзі ўспухлі, Точыць смага, прага піць. А. Александровіч.

успу́чаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад успучыць.

успу́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. успучваць — успучыць і стан паводле знач. дзеясл. успучвацца — успучыцца.