фане́ма, ‑ы, ж.
Спец. Непадзельная далей гукавая адзінка мовы, якая выконвае сэнсаадрознівальную функцыю.
[Ад грэч. phōnēma — гук.]
фанематы́чны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які мі адносіны да фанемы. Фанематычны састаў мовы.
фане́мны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які мае адносіны да фанемы, фанем. Фанемны ўзровень.
фанендаско́п, ‑а, м.
Медыцынскі інструмент з рэзанатарам для выслухоўвання сэрца і лёгкіх. Прыкладаў [Смірын] да грудзей фанендаскоп, услухоўваўся ў хрыпы, нарэшце дыягнаставаў — грып. Алешка.
[Ад грэч. phōnē — гук, endon — унутры, skopeō — гляджу.]
фане́ра, ‑ы, ж.
1. Абліцовачны драўняны матэрыял у выглядзе тонкіх пласцін, які выкарыстоўваецца для абклейвання сталярных вырабаў, каб надаць ім прыгожы выгляд.
2. Матэрыял са склееных тонкіх пласцін дрэва з перакрыжаваным размяшчэннем валокнаў драўніны. Саша набраў хлебных крошак, ссыпаў іх на ліст фанеры і папрасіў маці: — Хачу на балкон, пакарміць верабейчыкаў. Даніленка.
[Ад ням. Furnier.]
фанерава́льны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Звязаны з фанераваннем. Фанеравальныя аперацыі.
фанерава́нне, ‑я, н.
Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. фанераваць.
фанерава́ны, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад фанераваць.
2. у знач. прым. Абліцаваны фанерай (у 1 знач.). Фанераваная шафа.
фанерава́цца, ‑руецца; незак.
Зал. да фанераваць.
фанерава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; незак., што.
Спец. Абліцоўваць фанерай (у 1 знач.). Фанераваць мэблю.