Verbum

эпалеты, ✂, м.

У царскай арміі і некаторых замежных арміях: парадныя пагоны афіцэраў, генералаў і адміралаў, упрыгожаныя махрамі, пазументамі.

|| прым. эпалетны, ✂.

эпапея, ✂, ж.

1. Вялікі твор эпічнага жанру, у якім апісваюцца значныя гістарычныя падзеі.

   • Э. Івана Мележа «Людзі на балоце».

2. перан. Буйная, значная падзея, якая ахоплівае цэлы гістарычны перыяд.

   • Э. Вялікай Айчыннай вайны.

|| прым. эпапейны, ✂.

эпас, ✂, м.

1. Апавядальны род літаратуры (у адрозненне ад драмы і лірыкі) (спец.).

2. Творы народнай творчасці — гераічныя сказанні, песні, паданні.

   • Былінны э.

|| прым. эпічны, ✂.

• Э. жанр.

эпахальны, ✂, ж. (кніжн.).

Які вызначае эпоху; важны, значны.

• Эпахальныя творы мастацкай літаратуры.

|| наз. эпахальнасць, ✂.