Verbum

нікагусенькі, ✂ займ. (разм.).

Узмацняльная форма да нікога.

• Н. навокал.

нікеліраваць, ✂; незак.

Пакрываць слоем нікелю.

|| зак. аднікеліраваць, ✂.

|| наз. нікеліроўка, ✂.

|| прым. нікеліровачны, ✂.

нікеліроўка, ✂, ж.

1. гл. нікеліраваць.

2. Слой нікелю на чым-н.

   • Н. абгарэла.

нікель, ✂, м.

Хімічны элемент, серабрыста-белы тугаплаўкі метал, які шырока ўжываецца ў тэхніцы.

|| прым. нікелевы, ✂.

• Нікелевыя руды.

нікнуць, ✂; незак.

1. Схіляцца, нахіляцца, апускацца.

   • Нікнуць лозы да зямлі.
   • Нікне (перан. вяне) трава ад спёкі.

2. перан. Станавіцца слабейшым па сіле праяўлення; слабець.

   • Нікне памяць.

3. перан. Знікаць.

   • Нікнуць агні ў змроку.

|| зак. панікнуць, ✂.

ніколі, прысл.

Ні ў які іншы час; ні пры якіх умовах, акалічнасцях.

• Адважныя людзі н. не будуць рабамі.

ніколькі, прысл.

Ні ў якой меры; ані.

• Ён н. не пакрыўдзіўся.

|| памянш.-ласк. ніколечкі, ✂.

нікуды, прысл.

Ні ў якое месца; ні ў якім напрамку.

• Н. не пайду.
• Дарога н. не вартая (вельмі дрэнная).

нікудышны, ✂ (разм.).

Нікуды не варты, дрэнны.

• Н. работнік.

|| наз. нікудышнасць, ✂.

нікчэмны, ✂.

1. Неістотны, нязначны.

   • Нікчэмная крыўда.

2. Нізкі ў маральных адносінах, нягодны.

   • Н. чалавек.

3. Вельмі дрэнны, няўдалы, малы.

   • Н. ўраджай.

|| наз. нікчэмнасць, ✂.